Ervaring van een voorlezende vader

9200000021388455Bij mij thuis werd er veel gelezen maar weinig voorgelezen. Misschien liet ik er ook zelf weinig ruimte voor want ik vond het leuk om de krant te spellen, en wekelijks de nieuwste aflevering van de zevendelige Spectrum Dierenencyclopedie. Dus misschien hebben ze gedacht: hij leest liever zelf dan dat hij zich laat voorlezen.
Naar ik mij kan herinneren werd ik pas voorgelezen toen mijn acht jaar oudere zus naar de PA (voorloper van de Pabo) ging. Ze moest toen kinderboeken lezen èn leren voorlezen. Ik was het proefkonijn. Veel van de titels uit mijn eerdere posts (zie lijst hier onder) heeft zij me voorgelezen. Ik zat toen in de brugklas. De meeste heb ik inmiddels alweer voorgelezen aan de oudste bij ons thuis (nu 12).

De jongste (bijna 7) zit op dit moment helemaal in De superdikke Meester Jaap van Jacques Vriens, en Abeltje (van Annie) was ook een groot succes.
Het schijnt dat de hele Le Petit Nicolas van René Goscinny in het Nederlands is verschenen. Dat lijkt me ook geweldig om voor te lezen. We hebben een luisterboek van het eerste deel, voorgelezen door Kees Prins. Bij lange autoritten is het bijna onbespreekbaar iets anders mee te nemen dan dat. Nou ja, Paul Biegel, De rode prinses, gelezen door Isa Hoes, dat mag ook. Of iets van Roald Dahl, mits gelezen door Jan Meng.
(Want het maakt ook uit wie het leest. Een luisterboek inspreken is een vak apart en zelfs dan: niet elke stem is geschikt voor elk boek. De kameleon door Jan Meng moet je weer niet hebben. Die door Maarten Spanjer weer wel.)
[Read more…]